چهارشنبه, 5 تير 1398
  • EN
  • تاريخ :
     ۱۳۹۸/۰۲/۲۸ 
  • تعداد بازدید : 2772
سازمان نقشه برداری کشور تایید کرد:
گسل درونه فعال است
بررسی حرکات و سازوکار گسل «درونه» با استفاده از مشاهدات شبکه GPS موردی که در قالب همکاری های مشترک سازمان نقشه برداری کشور و دانشگاه گرنوبل فرانسه انجام شد؛ حاکی از فعال بودن این گسل است.

بررسی حرکات و سازوکار گسل «درونه» با استفاده از مشاهدات شبکه GPS موردی که در قالب همکاری های مشترک سازمان نقشه برداری کشور و دانشگاه گرنوبل فرانسه انجام شد؛ حاکی از فعال بودن این گسل است.

به گزارش روابط عمومی سازمان نقشه برداری کشور؛ دکتر حمیدرضا نانکلی رييس اداره ژئودزي و ژئوديناميك با اشاره به دو زمین لرزه ویرانگر سپتامبر 1903 در ترشیز  (سال 1282 شمسی) و مه 1923 (سال 1302 شمسی) در تربت حیدریه گفت: برخی کارشناسان این دو زمین لرزه را به حرکت‎های گسل درونه نسبت می‎دهند. پس از آن تنها یک زمین لرزه دیگر در سال 1926 (سال 1305 هجری شمسی) در محدوده میان دو شهر ترشیز و تربت حیدریه رخ داده و زمین لرزه بزرگ دیگری ایجاد نکرده است. با این حال برخی زمین شناسان این گسل را مستعد بروز زلزله ای به بزرگی 8 ریشتر می‎دانند.

گفتنی است گسل درونه واقع در شرق، یکی از طویل ترین گسل های ایران به طول 600 کیلومتراز بخش مرکزی ایران (ایران مرکزی) تا افغانستان امتداد یافته است. پنج زلزله دستگاهی در منطقه گسل ثبت گردیده است که فقط یکی از آنها را میتوان به گسل درونه نسبت داد و بقیه در محدوده کوه سرخ رخ داده است.

به منظور بررسی این موضوع و در راستای همکاری های مشترک سازمان نقشه برداری کشور و دانشگاه گرنوبل آلپ فرانسه پروژه تحقیقاتی با هدف "بررسی و مطالعه متغیربودن نرخ لغزش گسل درونه واقع در شمال شرق ایران با استفاده از داده های "GPS تعریف گردید.

مهندس فاطمه خرمی كارشناس اداره ژئودزي و ژئوديناميک، دکتر عبدالرضا سعادت مدير كل ژئودزي و نقشه برداري زميني و دکتر حمیدرضا نانکلی رييس اداره ژئودزي و ژئوديناميك ، در گزارش مشترکی از این بررسی‎ها اعلام کردند:

تعیین میزان تجمع استرین کنونی و مقدار نرخ لغزش بلندمدت گسل مذکور از مباحث مورد توجه محققان علوم زمین می باشد. لذا ژئودزین ها و زمین شناسان با بهره گیری از تکنیکهای مختلف مطالعات گوناگونی بر روی این گسل انجام داده اند و مقادیر مختلفی برای این گسل تخمین زده شده است (واکر و همکاران 2006، فتاحی و همکاران 2006، والپرزدورف و همکاران 2014). برخی مطالعات نشانگر تغییر زمانی مقدار نرخ لغزش گسل می باشد، لذا تعیین دقیق مقدار حرکت گسل درونه به عنوان یکی از پارامترهای مهم در برآورد خطر زمین لرزه از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

سازمان نقشه برداری کشور در سال 1391 اقدام به ایجاد یک شبکه موردی GPS متراکم شامل 22 ایستگاه کرد. ایستگاههای این شبکه پراکندگی تقریبا مناسبی در امتداد گسل دارند و بدین ترتیب حرکات بخشهای مختلف گسل را می توان بهتر و دقیقتر مورد مطالعه قرار داد. در سال 1391 (2012 میلادی) اولین اندازه گیری و در سال 1397 (2018 میلادی) اپک دوم مشاهدات انجام شد. نحوه پراکندگی ایستگاههای این شبکه در شکل (1) نشان داده شده است. ساختمان ایستگاهها به صورت میله های فلزی نصب شده در bedrock و در برخی ایستگاهها به صورت سه پایه می باشند. به منظور تعیین نرخ لغزش و سازوکار گسل در قسمتهای مختلف سه پروفیل طراحی شد که در شکل (1) قابل مشاهده می باشد. این سه پروفیل مقدار نرخ لغزش گسل درونه را در بخشهای مختلف (غربی، مرکزی و شرقی) برآورد می کنند. بر اساس نتایج اولیه حاصل از پروفیلها، بخش غربی گسل (پروفیل 1) دارای حرکت امتداد لغز چپگرد و مقدار اندکی کوتاه شدگی است. پروفیل (2) نشان میدهد که حرکت قابل توجهی در امتداد و عمود بر بخش مرکزی درونه وجود ندارد. پروفیل (3) نشانگر وجود مقدار اندکی حرکت امتدادلغز چپگرد روی گسل درونه و دشت بیاض می باشد، همچنین دشت بیاض  کشیدگی اندکی دارد در حالیکه بخش شرقی گسل درونه دارای کوتاه شدگی می باشد

شکل (1): بردارهای سرعت نسبت به صفحه اوراسیا. بردارهای قرمزرنگ معرف میدان سرعت بدست آمده توسط خرمی و همکاران (2019) و بردارهای آبی نشانگر میدان سرعت حاصل از مشاهدات شبکه موردی درونه (2012 و 2017) می باشند. خطوط زردرنگ سه پروفیل عمود بر راستای بخشهای مختلف گسل درونه هستند. پروفیل (1): بخش غربی، پروفیل (2): بخش مرکزی و پروفیل (3): بخش شرقی

امتیاز :  ۴.۰۰ |  مجموع :  ۱

برچسب ها

    5.3.5.0
    V5.3.5.0